.
رودخانه ی وُلگا وقتی به دریای عمّان پیوست، جام وُدکای خود را به دلفین ها بخشید.کفش دوزک، دو بال خود را به دو طرف وانی پر از تخم اژدها دوخت و در ژاپن فرود آمد.مورچه ای لباس هایش را شُست و بر رختآویزِ ماه پهن کرد.در قطب شمال، پادشاه خرس های قطبی از خواب ششصدساله ی خود برخاست.یک حلزون، کوله ی نامه ها را از اداره ی پُست تحویل گرفت و صحیح وُ سالم به مرّیخ رساند.دو شاخِ مدلِ گوزنی، آنقدر بر پیشانی کره ی زمین رشد کرد تا ستاره ها را نیز قلقلک داد.و آخرین خبر اینکه طبق گزارش اخیر کمیته ی تحقیقاتی، خوشبختانه پس از نزدیک به یک سال هنوز پنج سرباز ربوده شده ی ایرانی توسط داعش، اسیر و زنده اند !!!!!.
.پینوشت (1) : این متن در اسفند 1392 در یکی از مسابقات وبلاگ نویسی بعنوان "مسابقه ی مزخرف نوشت"، برنده شد.پینوشت (2) : عنوان تابلو ( 9دی ) در تصویر فوق که در ابتدای بلوار "مرزدارانِ" تهران نصب شده است، مرا به یاد عنوان این مطلبم انداخت. یعنی "ودکا". آنهم وُدکای روسی !!پینوشت (3) : کجایند مرزدارانِ سرزمینم ؟!!
.
.
برچسب: ودکا,سیب زمینی,ودکای موز,
نویسنده: آبتین حیدری
تاريخ: يکشنبه
12 دی
1395 ساعت: 18:00